Płyta nagrobna burmistrzów

PL:

Piękna Madonna Gdańska  (I poł. XV w.)

Madonna z Dzieciątkiem, wapień,  wys. 198 cm, podstawa 60 x 40 cm.
Retabulum, ok. 1515-1520, warsztat gdański, drewno dębowe i lipowe, polichromowane i złocone, wym.: 260 x 90 x 60 cm.

Do 1877 r. rzeźba wraz z szafą ołtarzową stały w południowej części prezbiterium, w pobliżu ołtarza głównego. Następnie została przeniesiona do kaplicy św. Rajnolda, gdzie znajdowała się do II wojny światowej. Pochodzi z drugiej generacji Pięknych Madonn. Stylistycznie nawiązuje do typu prasko-śląskiego, ale również do typów franko-flamandzkiego i francuskiego. Madonna ma delikatne rysy, ubrana jest w czerwoną suknię zakrytą niebieskim płaszczem ze złotą lamówką i rozetami. Kształt kompozycji oparty jest na literze „C”.

Szafa stanowi tło Madonny. Tylna ściana jest nieruchoma, pozostałe są przymocowane do niej na zawiasach i tworzą sześć skrzydeł. Jest ozdobiona promienistą glorią, wieńcem różanym składającym się 63 róż, pomiędzy którymi znajduje się siedem medalionów ze scenami pasyjnymi. Z lewej od dołu są to: Ostatnia Wieczerza, Modlitwa w Ogrójcu, Biczowanie, Cierniem ukoronowanie, Obnażenie z szat, Ukrzyżowanie, Opłakiwanie oraz ósmy umieszczony w przykryciu z przedstawieniem św. Trójcy.  Po bokach klęczą zwróceni w stronę Maryi duchowni oraz  przedstawiciele  różnych grup i stanów społecznych. Wyżej znajdują się święci w półpostaci: biskup bez atrybutów i św. Franciszek ze stygmatami i krzyżem. Malowane skrzydła zdobią motyw Ecce Homo oraz wizerunki świętych – św. Klary, św. Antoniego Padewskiego, św. Brygidy, św. Elżbiety, św. Katarzyny Szwedzkiej oraz  św. Bernardyna z Sieny.

                                                                                      
Różaniec złożony z siedmiu tajemnic był znany szczególnie wśród franciszkanów i brygidek. Powstanie jego łączy się z św. Brygidą, która polecała swoim siostrom odmawianie sześćdziesięciu trzech Zdrowaś Maryjo i siedmiu Ojcze Nasz dla uczczenia 63 lat, które NMP przeżyła na ziemi.

ENG:

Tombstone of mayors (first half of the 15th century)

Here is located the burial place of the mayors Conrad Letzkau and Arnold Hecht as well as the councillor Bartolomäus Gross and another unidentified councillor who were murdered in the Teutonic castle in Gdańsk.

During the Battle of Grunwald (1410), the city supported the Grand Master of Teutonic Order. During the Great War and the departure of the Polish army to Malbork, it turned against the Teutonic Knights and paid homage to the king Władysław Jagiełło. As a result, the Gdańsk citizens cracked down on the followers of the Teutonic Order and tried to force the Komtur to leave the castle. After the defeat of the Polish army at Malbork, and the First Peace of Toruń, Gdańsk remained under the Teutonic rule. The Great Master demanded that the city paid a special tax to the Order, which was refused. This caused, among others trade repressions and confiscations. On April 6, 1411, mayors and councillors went to the Gdańsk Komtur, Henryk von Plauen, to negotiate the terms of an agreement between Gdańsk and the Teutonic Order. However, they were imprisoned and murdered there. Their bodies were released on Easter Monday, April 13, 1411. This fact and the memory of it remained an important element of growing anti-Teutonic opposition in Gdańsk for a long time.